Uitsluitend ter illustratie.
Op dat moment kwam tante Elaine tussenbeide, met een meelevende glimlach en aanbiedingen om te helpen. “Laat mij het huishouden maar regelen,” had ze liefjes gezegd, terwijl ze hem op zijn arm klopte. “Je hebt tijd nodig om te rouwen. De jongens hebben stabiliteit nodig.” Hij had eerst niet gemerkt hoe stil Lucas en Noah in haar bijzijn waren geworden. Hij had niet gezien hoe ze terugdeinsden toen haar stem scherper werd. Verdriet had hem blind gemaakt voor alles behalve de volgende bestuursvergadering, de volgende aankoop. Nu klonk haar waarschuwing weer in zijn oren: “Ze steelt van je, Ethan. Ontsla haar.”
De ijzeren poorten van het landgoed zwaaiden automatisch open toen de Ferrari naderde. Grind spatte achter hem op toen hij hard remde op de ronde oprit van het uitgestrekte stenen landhuis. Het huis, gebouwd tegen de kliffen met ramen van vloer tot plafond die uitzicht boden op de oceaan, was ooit gevuld geweest met Mariannes gelach en het gedreun van kleine voetjes. Nu voelde het aan als een museum van wat ooit was.
