In 1979 bood hij onderdak aan negen kleine meisjes die door anderen waren verwaarloosd; 46 jaar later vertellen hun levens een onverwacht verhaal.

Soms kan één enkel moment iemands leven voorgoed veranderen. Voor   Richard Morel  begon het allemaal op een regenachtige avond, met een belofte die hij aan zijn vrouw had gedaan en negen wiegjes die op een rij stonden in een klein weeshuis. Die avond nam hij een beslissing die onmogelijk leek… en die het lot van negen kinderen zou veranderen.

Een belofte die je leven zal veranderen

Eind jaren zeventig maakte Richard een bijzonder moeilijke periode door.

Nadat hij enige tijd geleden zijn vrouw had verloren, woont hij nu in een huis dat te groot en te stil is geworden.

De avonden lijken eindeloos voor haar. De keuken, eens zo levendig, is nu stil en elk voorwerp herinnert haar aan de dromen die ze samen hadden opgebouwd.

Een zin die zijn vrouw vlak voor haar dood uitsprak, blijft echter in zijn gedachten nagalmen: laat de liefde nooit verdwijnen, maar geef haar een plek om voort te leven.

Richard weet nog niet hoe hij deze belofte gestalte moet geven.

Tot die stormachtige avond waarop het lot discreet op zijn deur zal kloppen… of liever gezegd, op de deur van een klein weeshuis.

Een onverwachte ontmoeting in een stille gang.

Op een koude, regenachtige avond begeeft zijn auto het vlakbij een kinderdagverblijf. Richard gaat even naar binnen om te bellen.

Maar nog voordat hij een reparatiedienst belt, hoort hij gehuil.

Geen enkele baby.

Meerdere.

Geïntrigeerd volgde hij het geluid naar een kamer waar wiegjes op een rij stonden. Binnenin: negen verlaten baby’s, die een paar dagen eerder samen waren gevonden.