Mia sprong op me af. “Je hebt me erin geluisd!”
‘Nee,’ zei ik kalm. ‘Jij hebt de kooi gebouwd. Ik heb alleen de lampen aangezet.’
Haar masker is volledig verbrijzeld.
‘Je bent hier nooit geweest!’ schreeuwde ze. ‘Ik verdiende iets! Je hebt alles aan haar gegeven: het huis, de rekeningen, je medeleven. Ik ben je dochter!’
‘Dat ben je,’ antwoordde ik. ‘Daarom gaf ik je kansen. En die heb je gebruikt om je moeder te laten verhongeren.’
Brent probeerde via de achterdeur naar binnen te glippen.
Mevrouw Alvarez stapte met een schokkende snelheid recht voor hem. ‘Ga je ergens heen, dief?’
De agenten hielden hem tegen voordat hij de gang bereikte.
Mia snikte toen Brent handboeien om kreeg. Ze gilde het uit toen ze haar ook handboeien omdeden.
‘Je zult hier spijt van krijgen,’ siste ze naar Elena.
Elena staarde een lange, hartverscheurende seconde naar haar dochter.
‘Nee,’ zei ze zachtjes. ‘Ik heb er spijt van dat ik je niet eerder heb tegengehouden.’
Dat deed Mia meer pijn dan de handboeien ooit zouden kunnen.
De nasleep volgde snel.
De bank bevroor alle betwiste transacties. Mijn advocaat diende binnen achtenveertig uur een civiele vordering in. De bonnen van Brents pandjeshuis leidden de rechercheurs rechtstreeks naar de gestolen sieraden. Mia’s influencer-sponsors verdwenen nadat fragmenten van haar livestream online waren verspreid – fragmenten die de champagne, het gelach, de lege koelkast en de waarheid lieten zien.
