‘Het is klein,’ zei hij langzaam. ‘Maar het is er. Kleine vonkjes. Ik heb al jaren niets meer gevoeld.’
Elena’s ogen vulden zich met tranen.
“Daniel… dat kleine meisje gelooft meer in jou dan wie dan ook.”
Hij keek weer naar zijn benen. Voor het eerst in jaren… voelde hij hoop.
De jaloezie die alles probeerde te vernietigen.
Daniels ex-vrouw, Rebecca Whitaker, merkte de verandering op. Ze waren al lang voor het ongeluk uit elkaar, maar ze bleef met hem in contact via hun tienerdochter Emily.
Op een middag zag Rebecca Daniel lachen met Daisy en Elena vlakbij het restaurant. Haar gezicht betrok.
‘Dat kind wil iets,’ zei ze scherp. ‘En die huishoudster ook.’
Maar Emily reageerde anders.
‘Mama, Daisy deelt haar eten met andere kinderen,’ zei Emily. ‘Ze houdt het niet eens voor zichzelf.’
Rebecca weigerde het te accepteren. Ze huurde detectives in om Daisy en Elena te onderzoeken.
Ze vonden niets verdachts. Geen complot. Geen verborgen verhaal.
Gewoon een klein, dakloos meisje dat weigerde te stoppen met om anderen te geven.
