Daniel knipperde met zijn ogen.
Voordat hij kon reageren, kwam het meisje dichterbij. Haar kleine handjes rustten zachtjes op zijn benen. Ze sloot haar ogen.
En ze bad.
“God, help deze man alstublieft om zijn benen weer te laten functioneren. Laat hem alstublieft lopen, rennen en gelukkig zijn. Amen.”
Er gebeurde niets dramatisch. Geen bliksem. Geen wonder aan de hemel.
Maar Daniel voelde iets. Een lichte tinteling. Zo klein dat het bijna denkbeeldig leek.
Maar voor een man die al vijf jaar helemaal niets meer in zijn benen voelde… was het enorm.
Uitsluitend ter illustratie.
De belofte van een klein meisje
Het meisje opende haar ogen en glimlachte.
Toen stak ze haar kleine hand naar hem uit.
“Oké, meneer. Ik zal het God morgen nog eens vragen.”
Daniel staarde naar haar hand. Toen strekte hij langzaam zijn hand uit en schudde haar hand.
Hij had geen idee dat dat moment zijn hele toekomst zou veranderen.
Het ritueel dat deel ging uitmaken van zijn leven.
