“Raak niets anders aan.”
Twintig minuten later stonden de politieauto’s voor het huis.
Toen rechercheur Claire Bennett Harolds kamer binnenkwam, veranderde alles.
Het was niet langer het huis van een oude man.
Het was een plaats delict.
Toen kwam Margaret.
Ze zag de roze stof en verstijfde.
Ze schreeuwde niet.
Deze stilte was erger dan niets.
‘Die zijn van Lily,’ mompelde ze. ‘Ik heb die bloemen voor haar genaaid.’
Enkele uren later vond een politieagent een bruin notitieboekje verstopt in een oude kussensloop.
Rechercheur Bennett opende het.
Haar gezicht veranderde.
Vervolgens keek hij naar de achterruit.
“Het is een levering op de boerderij,” zei hij.
Om middernacht forceerde de politie het slot.
In de schuur, onder houten planken, vonden ze een verborgen deur.
En gedurende…
Een trap die naar beneden leidt, de duisternis in. 😨💔
