Blijkbaar had hij zijn moeder verteld dat het huis weer in het bezit van de Mendoza’s zou komen.
‘Daniel,’ zei Mariana zachtjes, ‘heb je je moeder verteld dat ik ermee instemde om te vertrekken?’
Hij zei niets.
Mercedes antwoordde voor hem. “Je moet weggaan. Dat is wat een vrouw met zelfrespect zou doen.”
Mariana glimlachte bijna.
Trots.
Jarenlang noemde Mercedes Mariana trots wanneer ze weigerde zich te laten beledigen, en ondankbaar wanneer ze haar eigen bijdragen in herinnering bracht. Trots betekende in die familie dat een vrouw het verschil kende tussen opoffering en uitwissing.
Mariana sloeg een bladzijde om in de map.
“Er is meer.”
Daniels gezicht vertrok. “Mariana.”
Ze keek hem aan. “Nee. Jij liet haar zomaar met koffers mijn keuken binnenlopen.”
Karla fluisterde: “Mam, misschien moeten we gaan.”
Mercedes wierp haar een veelbetekenende blik toe. “Zwijg.”
Mariana pakte het volgende document.
